Tłumaczenia przysięgłe

Tłumacz przysięgły jest osobą zaufania publicznego i w związku z tym zobowiązany jest do przestrzegania zasad etyki zawodowej, m. in. do zachowania tajemnicy, bezstronności i wierności oraz ma obowiązek doskonalenia kwalifikacji zawodowych oraz prawo do korzystania z pomocy warsztatowych i do konsultacji z rodowitym znawcą języka.

Podstawy wykonywania zawodu tłumacza przysięgłego określa ustawa z dnia 25 listopada 2004 roku o zawodzie tłumacza przysięgłego. Uprawnienia tłumacza przysięgłego uzyskuje się na podstawie zdania egzaminu i po złożeniu odpowiedniego ślubowania w Ministerstwie Sprawiedliwości RP.

Zasady etyki i praktyki zawodowej określa KODEKS TŁUMACZA PRZYSIĘGŁEGO – Uchwała Rady Naczelnej Towarzystwa Tłumaczy Przysięgłych i Specjalistycznych „TEPIS” z 31 marca 2005 roku.

Zgodnie z ustawą przedmiotem tłumaczenia poświadczonego „może być oryginał pisma procesowego, dokumentu urzędowego lub firmowego, odpis pisma lub dokumentu, jego tłumaczenie oraz dokument prywatny lub tekst niesygnowany”. Tłumacz przysięgły może stwierdzić autentyczność pisma lub dokumentu.

W praktyce pisemne tłumaczenia poświadczone to najczęściej: akty stanu cywilnego, akty notarialne, umowy sprzedaży, dokumenty sądowe, pełnomocnictwa, wzory podpisów, dyplomy, dokumenty bankowe, klauzule apostille, umowy cywilno-prawne, dokumenty samochodowe i inne.

Ustne tłumaczenia przysięgłe najczęściej odbywają się przy składaniu dokumentów i podpisów m.in. w urzędach stanu cywilnego, kancelariach notarialnych, Urzędzie ds. Cudzoziemców i w innych jednostkach administracji. Tłumacz przysięgły języka angielskiego jest uprawniony do tłumaczenia czynności z udziałem obcokrajowców, którzy złożą oświadczenie, że posługują się językiem angielskim.